Wszystko o miodzie drukuj
Zakładka.

W zakładce "Wszystko o miodzie" chcemy zapoznac sympatyków pszczelarstwa i konsumentów miodu z następującymi tematami:

- podstawowe informacje o miodzie

- najbardziej popularne rodzaje miodu

- jak przechowywać miód

- jak rozpoznać miód niezafałszowany.

Co produkuje pszczoła poza miodem oraz podstawowe informacje i walory tych produktów

- pierzga pszczela

- propolis czyli kit pszczeli

- mleczko pszczele

- jad pszczeli

- wosk

 
Miód

Miód jest jedną z najcenniejszych  substancji odżywczych i leczniczych, jaką zafundowała  nam natura. Składający się prawie w 80 % z cukrów prostych jest niezwykle łatwo przyswajalny przez organizm ludzki. Jego wchłanianie odbywa się w górnej części przewodu pokarmowego, bezpośrednio do krwi z pominięciem procesów pośrednich i trwa poniżej dwóch godzin.

Oprócz węglowodanów zawiera kwasy, białko, enzymy, substancje bakteriobójcze oraz wodę. W miodzie znajdują się również witaminy zazwyczaj z grupy B, ale również A,C,i K choć  w  niewielkich ilościach, wszystkie aminokwasy oraz około 30 makro - i mikroelementów. Najważniejsze z nich to żelazo, mangan, kobalt i magnez. Zwłaszcza cenne jest żelazo, ponieważ pierwiastek ten, choć w miodzie jest go niewiele, występuje w formie niezwykle dobrze przyswajalnej przez organizm ludzki. Miód zawiera również inhibinę  - substancję, która hamuje rozwój bakterii i zabija niektóre jej szczepy.

Ze względu na swoje wartości, miód jest szczególnie zalecany dla chorych na serce, wątrobę, przy reumatyźmie, anemii, niedowadze, złej przemianie materii, podczas rekonwalescencji, przed operacjami.

Osobom zdrowym pozwala zachować dobrą kondycję, uodparnia i wzmacnia. Miód powinien być spożywany przez dzieci i młodzież, ponieważ wpływa u nich na przyrost wagi, wzmaga ogólną odporność organizmu oraz ułatwia rozwój umysłowy.

Miody produkowane przez pszczoły  po okresie około czterech tygodni  od ich odwirowania  przechodzą proces krystalizacji - tzn przechodzą ze stanu ciekłego (patoki) w stan stały (krupiec).Miód zmieniając swój stan skupienia zachowuje wszelkie walory odżywcze i lecznicze.Najdłużej w stanie  ciekłym pozostaje miód akacjowy -ok 8 m-cy nawet do roku.

 

Rodzaje miodów

 
Rodzaje miodu.

Miód wielokwiatowy zwany potocznie  miodem tysiąca kwiatów, pszczoły wytwarzają z nektarów zebranych z wielu roślin miododajnych kwitnących na polach, w sadach, lasach i na łąkach w tym samym czasie. Miód z kwiatów wiosennych ma jasny kolor, przyjemny zapach i łagodny smak. Miód z nektaru kwiatów letnich jest znacznie ciemniejszy i ma bardziej zdecydowany smak oraz zapach. Dzięki łatwo przyswajalnym cukrom prostym wspomaga mięsień sercowy. Pomocny przy chorobach wątroby i pęcherzyka żółciowego. Osobom  uczulonym na pyłki pomaga znosić i uodparniać się na alergie. Ze względu na łagodny smak, miód wielokwiatowy poleca się podawać dzieciom przy leczeniu grypy, przeziębień, chorób dolnych dróg oddechowych, a także zapobiegawczo.

 

Miód rzepakowy jest w stanie płynnym prawie bezbarwny lub ma barwę lekko     słomkową           i słaby zapach kwiatów rzepaku.Bardzo szybko krystalizuje,drobne kryształki mają smalcowatą  konsystencję oraz białą  lub kremową barwę.Dobrze rozpuszcza się w wodzie.Pomocny w leczeniu wątroby ,trzustki ,nerek,układu pokarmowego,wrzodów żołądka i dwunastnicy.Polecany jest przy leczeniu schorzeń układu krążenia ,niewydolności mięśnia sercowego, dusznicy sercowej i miażdżycy.Obniża ciśnienie tętnicze krwi iwyrównuje niedobory potasu w organizmie.Skuteczny także  przy przeziębieniach i stanach zapalnych dróg oddechowych.Przyśpiesza gojenie ran.W przypadku oparzeń zapobiega tworzeniu się pęcherzy.

 

Miód spadziowy - wytwarzają pszczoły z wydzieliny produkowanej przez mszyce i czerwce. W sprzedaży spotykamy najczęściej  miody ze spadzi  iglastej i spadzi liściastej. Różnią się barwą, konsystencją, smakiem, aromatem i szybkością krystalizacji. Są to miody gęstsze od nektarowych i zawierają więcej związków  mineralnych, szczególnie potasu,fosforu, chloru, siarki, waponia, magnezu i żelaza. Charakteryzuje je wysoka aktywność antybiotyczna i bakteriobójcza. Działają antyseptycznie, przeciwzapalnie i wykrztuśnie, wspomagają system odpornościowy człowieka. Polecane są w schorzeniach dróg oddechowych, przewodu pokarmowego, serca, układu krążenia, układu nerwowego, przy zaburzeniach trawienia. Zalecane są osobom pracującym dużo przy komputerze.

 

Miód lipowy- w stanie płynnym ma kolor jasnożółty, czasem bursztynowy z zielonkawym odcieniem. Zapachem przypomina kwiaty lipy. W smaku jest pikantny, czasem z lekką goryczką. Działa antyseptycznie, przeciwskurczowo, napotnie, przeciwgorączkowo, wykrztuśnie, lekko nasennie i uspakajająco, obniża gorączkę. Pomaga w leczeniu grypy, przeziębienia, kaszlu, ostrych i przewlekłych chorobach  przeziębieniowych, anginach, zapaleniach zatok obocznych nosa, dróg oddechowych. Zalecany jest przy chorobach dróg moczowych i nerwicach. Odznacza się wysoką aktywnością antybiotykową.

 

Miód akacjowy -  w stanie płynnym jest jasny. Odznacza się niską aktywnością antybiotyczną. Pomocny w leczeniu wrzodów żołądka, dwunastnicy, zapalenia błony śluzowej oraz stanów kurczowych jelita cienkiego i grubego. Zalecany przy leczeniu nadkwasoty żołądka, zaburzeń przewodu pokarmowego i układu trawiennego. W chorobie wrzodowej  przyspiesza regenerację tkanki, odnowę błony śluzowej, usuwanie nadżereki owrzodzeń. Łagodnie wycisza niepokój wewnętrzny, ułatwia zasypianie, wzmacnia znużony i wyczerpany organizm. Zaleca się wypicie na 2 godziny przed snem szklanki naparu z melisy z łyżką miodu akacjowego. Ze względu na dużą zawartość fruktozy może być stosowany przy niektórych rodzajach cukrzycy.

 

Miód wrzosowy - należy do najlepszych miodów nektarowych.Ma barwę brunatno-czerwoną. Krystalizuje dość szybko, przybierając galaretowatą konsystencję w kolorze pomarańczowym lub ciemnobrunatnym. Nie jest zbyt słodki, ma przyjemny zapach wrzosu. Zalecany jest przy chorobach dróg moczowych, prostaty, kamicy nerkowej oraz przy zapaleniu jelit i biegunkach. Zwiększa odporność organizmu i chroni organizm przed rozwojem zakażeń.

 
Jak przechowywać miód.

Jak  przechowywać miód , aby nie sfermentował?.

 

Zacznijmy od kilku faktów:

  1. Prawdziwy miód zawsze krystalizuje.
  2. Miód nie zepsuje się, jeśli będzie odwirowany we właściwym terminie.
  3. Przy przelewaniu do słoików tworzy się mała piana, w środku słoika pojawiają się pęcherzyki powietrza. To normalne zjawisko. Miód w czasie przelewania napowietrza się i wpada przecież pod małym ciśnieniem do słoika. Stąd bąbelki. 

 

Miód po przelaniu do słoików  należy przechowywać w temp. pokojowej do +18 stopni C.

Nie wolno trzymać miodu na słońcu. Słoiki najlepiej przechowywać w ciemnym pomieszczeniu. Nie ustawiać słoików z miodem przy grzejnikach, parapecie czy piecu. Miód przechowywany w temp. powyżej 20 stopni przez dłuższy okres może ulec fermentacji a wówczas nie będzie przydatny do spożycia.

 

 

 
Mleczko, pyłek, propolis.

Mleczko pszczele

 

powinni zażywać ludzie zdrowi w celu uzyskania większej sprawności fizycznej i intelektualnej, zwiększenia odporności na różne infekcje. Mleczko:

- działa wzmacniająco,

- wywiera korzystny wpływ na stan psychoczny i fizyczny,

- usuwa zmęczenie,

- podnosi efektywność pracy, powoduje przypływ sił życiowych, poprawia samopoczucie i koncentrację.

 

Bardzo często stosowane jest w nadciśnieniu tętniczym, poprawia stan zdrowia chorych po przebytym zawale mięśnia sercowego. Obniża poziom cholesterolu. Chroni tkankę wątrobową przed różnego rodzaju substancjami toksycznymi. Ma zastosowanie w leczeniu skutków alkoholizmu, zapobiega marskości wątroby. Obniża poziom glukozy we krwi.

 

 

Pyłek kwiatowy

 

Stosowany jest w leczeniu:

- zaburzeń przemiany lipidowej (miażdżyca, stany zawałowe, zaburzenia krążenia, nadciśnienie tętnicze),

- chorób wątroby (przewlekłe stany zapalne, przewlekłe stany zwyrodnieniowe, uszkodzenia narządów),

- chorób gruczołu krokowego ( stany zapalne, usprawnia proces opróżniania pęcherza moczowego i rozkurcza mięśnie gładkie cewki moczowej),

- niedokrwistości (u chorych stwierdza się szybki wzrost hemoglobiny, liczby czerwonych krwinek i poziomu żelaza),

- choroby wrzodowej dwunastnicy,

- zaburzeń w odżywianiu, reguluje procesy przemiany materii,

- stosowany jest przy wspomaganiu leczenia depresjii.

 

 

Propolis (kit pszczeli)

 

Ma szerokie zastosowanie antydrobnoustrojowe

(antybakteryjne, antywirusowe, antygrzybicze - przeciwzapalne - regenerujące oraz znieczulajace miejscowo). Właściwości propolisu znalazły zastosowanie w leczeniu wielu schorzeń układu oddechowego, przewodu pokarmowego, układu krążenia, układu nerwowego, gruczołu krokowego. Wykazuje działanie przeciwnowotworowe, odtruwające, zółciotwórcze i przeciwwrzodowe. Kit pszczeli w dolegliwościach ze strony przewodu pokarmowego najczęściej jest stosowany w różnego rodzaju nieżytowych zapaleniach żołądka, nadżerkach błony śluzowej żołądka i dwunastnicy. Do leczenia tych schorzeń wykorzystuje się etanolowy wyciąg propolisu zawieszony w mleku lub odwarze z siemienia lnianego. Skutecznie leczy różne ropne schorzenia skóry, oparzenia, odmrożenia, odleżyny, wypryski, grzybicę dłoni i paznokci, stóp i grzybicę międzypalcową.